Ο κίνδυνος εγκλωβισμού δυνάμεων, υψηλών απωλειών και κλιμάκωσης σε ευρύτερο πόλεμο με το Ιράν καθιστά κάθε σκέψη κατάληψης μια πραγματική καταστροφή
Το σχέδιο κατάληψης του νησιού Kharg από τις Ηνωμένες Πολιτείες έχει επανέλθει στο επίκεντρο της στρατιωτικής και πολιτικής συζήτησης, με προτάσεις που χαρακτηρίζονται από πολλούς ως επικίνδυνα ριψοκίνδυνες και ενδεχομένως καταστροφικές.
Το νησί, που οι Αμερικανοί χαρακτηρίζουν «κορώνα του Ιράν», φιλοξενεί ένα τερματικό σταθμό που επεξεργάζεται περίπου το 90% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, καθιστώντας το στρατηγικά κρίσιμο για την οικονομία της χώρας.
Μετά από πρόσφατους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ στο νησί, οι οποίοι όμως απέφυγαν να καταστρέψουν τις εγκαταστάσεις πετρελαίου, αρκετοί υποστηρικτές σκληρής γραμμής κατά του Ιράν προέτρεψαν τον Αμερικανό πρόεδρο Donald Trump να ολοκληρώσει την αποστολή.
Ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Lindsey Graham κάλεσε τον Trump να καταλάβει το νησί, ισχυριζόμενος ότι «αυτός ο πόλεμος θα τελειώσει», ενώ ο βουλευτής Pete Sessions από το Τέξας εκτίμησε ότι το ειδικό σώμα πεζοναυτών (MEU) που κατευθύνεται ήδη προς την περιοχή θα μπορούσε να αναλάβει την επιχείρηση.
Η ιστορική σημασία του Kharg και η σχέση με Trump
Το Kharg δεν είναι άγνωστο στους στρατηγικούς σχεδιαστές του Πενταγώνου.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης των ομήρων του 1979, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Jimmy Carter είχε εξετάσει το ενδεχόμενο βομβαρδισμού ή κατάληψης του νησιού, αλλά εγκατέλειψε την ιδέα.
Ακόμη πιο εκπληκτικά, το 1988, ο ίδιος ο Donald Trump είχε προτείνει την κατάληψη του Kharg κατά τη διάρκεια περιοδείας του για το βιβλίο του Art of the Deal.
Σήμερα, το νησί επανέρχεται στα πρωτοσέλιδα χάρη στον Michael Rubin, επιστήμονα του American Enterprise Institute και πρώην αξιωματούχο της Συμμαχικής Προσωρινής Αρχής στο Ιράκ, ο οποίος χαρακτηρίζει την κατάληψη «απαραίτητη» και έχει προωθήσει το σχέδιο στους Λευκό Οίκο.
Το στρατιωτικό σενάριο
Εάν εφαρμοστούν βασικές στρατιωτικές αρχές στην πρόταση Rubin, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να καταλάβουν το νησί μέσω αερομεταφερόμενης εισβολής, ή ακόμη και μέσω αμφίβιας προσβολής.
Με το πετρέλαιο του Ιράν «όμηρο» και τον στρατό αδύναμο να πληρώσει μισθούς, το σκεπτικό είναι ότι η Τεχεράνη θα αναγκαστεί σε διαπραγματεύσεις.
Το Kharg εμφανίζεται ως ένα άκρως επικοινωνιακό σχέδιο για τον Trump: η κατάληψη φυσικών πόρων και η στρατιωτική επίδειξη συνδυάζουν το στυλ του προέδρου για εντυπωσιακά στρατιωτικά γεγονότα και άμεση πολιτική επικοινωνία.
Ωστόσο, όπως επισημαίνουν αναλυτές, αυτό το σενάριο δεν θα λειτουργήσει.
Οι στρατηγικές παγίδες
Σε στρατηγικό επίπεδο, η προσπάθεια να «μπλοκαριστούν οι πωλήσεις πετρελαίου» είναι αδύναμη πίεση, δεδομένων των πολλαπλών επιθέσεων και δολοφονιών κορυφαίων Ιρανών πολιτικών και στρατιωτικών αξιωματούχων από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Οι ηγέτες του Ιράν γνωρίζουν ότι η καταστροφή της υποδομής ήταν πιθανή ακόμη και χωρίς κατάληψη, γεγονός που μειώνει τη διαπραγματευτική αξία της επιχείρησης.
Η ιδέα ότι η περικοπή μισθών στρατιωτών θα εξαναγκάσει σε παραίτηση είναι επίσης φανταστική.
Οι στρατιώτες που βλέπουν τις οικογένειές τους να πλήττονται δεν θα εγκαταλείψουν τα καθήκοντά τους λόγω οικονομικών προβλημάτων.
Παράλληλα, η κινεζική κυβέρνηση, ενδιαφερόμενη για την πρόσβαση σε φθηνό πετρέλαιο, πιθανότατα θα συνεχίσει να προμηθεύει την Τεχεράνη με κρίσιμα εξαρτήματα.
Το Kharg έχει πέντε μίλια μήκος (8 χιλιόμετρα) και 15 από την ακτή του Ιράν ενώ απέχει 500 από τα Στενά του Hormuz.
Μια αμφίβια επίθεση απαιτεί να ξεπεραστεί ένα επικίνδυνο στενό, όπου οι Ιρανοί μπορούν να ναρκοθετήσουν τη θάλασσα, να χρησιμοποιήσουν πυραύλους, UAV και θαλάσσια drones, καθώς και πυροβολικό εναντίον κάθε εισβολής.
Οι επιλογές εισβολής περιλαμβάνουν:
• Αμφίβια προσβολή: υψηλός κίνδυνος από πυραύλους και ναρκοθετημένες θάλασσες.
• Εισβολή με ελικόπτερα: drones, πύραυλοι και πυροβολικό καθιστούν την προσγείωση επικίνδυνη.
• Αερομεταφερόμενη εισβολή: οι αλεξιπτωτιστές διασκορπίζονται για να αποφευχθεί μαζική απώλεια, αλλά η απόκλιση μπορεί να οδηγήσει σε πνιγμούς και απώλειες.
Ακόμη και εάν οι αμερικανικές δυνάμεις καταλάβουν το νησί και τα πετρελαϊκά τερματικά, θα εγκλωβιστούν σε μια ζώνη-θανάτου πέντε μιλίων, παρόμοια με τις σκηνές των Black Hawk Down και Dunkirk.
Οι Ιρανοί ηγέτες μάχονται για την επιβίωση του Ισλαμικού Κράτους, όχι για την προστασία των εγκαταστάσεων πετρελαίου, και ενδεχομένως θα αφήσουν τα στρατεύματα να προσγειωθούν για να παγιδεύσουν τις δυνάμεις των ΗΠΑ.
Κίνδυνος κλιμάκωσης
Οποιαδήποτε προσπάθεια κατάληψης του Kharg μπορεί να οδηγήσει σε αυτοτροφοδοτούμενη επέκταση της αποστολής: επιπλέον δυνάμεις χρειάζονται για διάσωση, προστασία, ανεφοδιασμό και εκδίκηση, φέρνοντας τις αμερικανικές δυνάμεις πιο κοντά στην Τεχεράνη.
Η πιθανότητα καταστροφικής εισβολής των ΗΠΑ στο Ιράν δεν είναι πλέον αδιανόητη.
Η κυβέρνηση Trump φαίνεται έτοιμη να ζητήσει επιπλέον κονδύλια από το Κογκρέσο, τα οποία ενδέχεται να εξοπλίσουν τον πόλεμο για χρόνια, παρόλο που το σχέδιο παραμένει επικίνδυνα ασαφές και η πιθανότητα μεγάλων απωλειών στρατιωτών υψηλή.
Το Kharg είναι ένας ακραία επικίνδυνος στρατηγικός στόχος, όπου η φαντασίωση για εύκολη νίκη συγκρούεται με την πραγματικότητα της τακτικής και στρατηγικής.
Ο κίνδυνος εγκλωβισμού δυνάμεων, υψηλών απωλειών και κλιμάκωσης σε ευρύτερο πόλεμο με το Ιράν καθιστά κάθε σκέψη κατάληψης μια πραγματική καταστροφή.
Το Κογκρέσο και οι πολίτες θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την επιλογή τους με βάση τις συνέπειες: θα συνεχιστεί η προσπάθεια για αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη με κάθε κόστος, ή θα σταματήσει μια σπειροειδής, επικίνδυνη επέμβαση που μπορεί να εξελιχθεί σε νέο Ιράκ;
Παραλογισμός στον Λευκό Οίκο με το ουράνιο του Ιράν
Εξάλλου οι πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες αναδεικνύουν ένα εξαιρετικά επικίνδυνο σχέδιο των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, το οποίο προβλέπει την πιθανή αποστολή ειδικών δυνάμεων στο Ιράν με σκοπό την κατάληψη ή τον έλεγχο του αποθέματος υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου της χώρας.
Σύμφωνα με τέσσερις ανώνυμες πηγές που γνωρίζουν τις συζητήσεις, το σχέδιο αυτό θεωρείται κρίσιμο για την επίτευξη ενός από τους βασικούς στόχους του πολέμου που έχει ξεκινήσει η κυβέρνηση Trump: την πρόληψη της απόκτησης πυρηνικού όπλου από το Ιράν.
Το ιρανικό καθεστώς διαθέτει περίπου 450 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου στο 60%, το οποίο μπορεί να μετατραπεί σε όπλο πυρηνικής ισχύος μέσα σε λίγες εβδομάδες σύμφωνα με το Axios.
Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε καθυστέρηση ή αποτυχία στον έλεγχο του υλικού θα μπορούσε να καταστήσει αδύνατη την αποτροπή της πυρηνικής προοπτικής του Ιράν.
Οι στρατηγικές προκλήσεις της επέμβασης
Μια τέτοια επιχείρηση απαιτεί την παρουσία αμερικανικών ή ισραηλινών ειδικών δυνάμεων σε ιρανικό έδαφος, σε βαθιά υπόγεια και υπερ-φρούρια εγκαταστάσεις, ενώ η χώρα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση.
Δεν είναι σαφές αν η αποστολή θα είναι αποκλειστικά αμερικανική, ισραηλινή ή κοινή.
Παράλληλα, η εκτέλεση της θα λάβει χώρα μόνο όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κρίνουν ότι οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις δεν μπορούν πλέον να απειλήσουν σοβαρά τα εμπλεκόμενα στρατεύματα.
Σε ενημέρωση του Κογκρέσου, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio απέφυγε να δώσει σαφείς απαντήσεις για το ποιος θα αναλάβει τη δράση: «Κόσμος πρέπει να πάει και να το πάρει», είπε, χωρίς να διευκρινίσει ποιος.
Ωστόσο, Ισραηλινός αξιωματούχος ανέφερε πως ο Trump και η ομάδα του εξετάζουν σοβαρά την πιθανότητα αποστολής μονάδων ειδικών επιχειρήσεων για συγκεκριμένες αποστολές.
Μία αμερικανική πηγή αποκάλυψε ότι υπάρχουν δύο επιλογές: απομάκρυνση του ουρανίου από το Ιράν ή αραίωσή του επιτόπου μέσω ειδικών επιστημόνων, πιθανώς με συμμετοχή της IAEA.
Το πρόβλημα, όπως επισημαίνουν οι ίδιες πηγές, είναι καθαρά επιχειρησιακό: «Το πρώτο ερώτημα είναι, πού βρίσκεται;
Το δεύτερο, πώς θα φτάσουμε εκεί και πώς θα αποκτήσουμε φυσικό έλεγχο;»
Η απόφαση για μεταφορά του ουρανίου θα εναπόκειται στον πρόεδρο και σε κορυφαίους αξιωματούχους του υπουργείου Άμυνας και της CIA, δείχνοντας τη βαθιά στρατιωτικο-επιχειρησιακή εμπλοκή της αμερικανικής διοίκησης.
Η επικίνδυνη αμερικανική ρητορική
Ο ίδιος ο Trump σε δηλώσεις του ανέφερε ότι η παρουσία χερσαίων δυνάμεων είναι πιθανή, «αλλά μόνο για πολύ καλό λόγο».
Συγκεκριμένα, για την πιθανή κατάληψη πυρηνικού υλικού είπε: «Μπορεί να το κάνουμε αργότερα».
Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Karoline Leavitt, τόνισε ότι ο Trump «έξυπνα διατηρεί όλες τις επιλογές ανοιχτές».
Παράλληλα, πέραν του ουρανίου, υπήρξαν συζητήσεις για κατάληψη του νησιού Kharg, ενός στρατηγικού τερματικού σταθμού υπεύθυνου για περίπου 90% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, γεγονός που υπογραμμίζει την εκτεταμένη στρατηγική ατζέντα των ΗΠΑ.
Οι επιπτώσεις των αμερικανικών και ισραηλινών επιθέσεων
Οι αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις τον Ιούνιο κατέστρεψαν τις περισσότερους φυγοκεντρητές και θωράκισαν τις εισόδους, εμποδίζοντας την πρόσβαση στο απόθεμα ουρανίου.
Σύμφωνα με αξιωματούχους των ΗΠΑ και του Ισραήλ:
• Το μεγαλύτερο μέρος του αποθέματος παραμένει στα υπόγεια του Isfahan, ενώ το υπόλοιπο κατανεμημένο μεταξύ Fordow και Natanz.
• Οι πρώτες ημέρες του πολέμου περιλάμβαναν πλήγματα που φαινομενικά στόχευαν στο να σφραγιστούν οι είσοδοι των εγκαταστάσεων, πιθανότατα για να αποτρέψουν μεταφορά υλικού.
Το ουράνιο 60% σε ποσότητα 450 κιλών μπορεί να φτάσει σε βαθμό όπλου μέσα σε εβδομάδες, αρκετό για 11 πυρηνικές βόμβες αν φτάσει στο 90% καθαρότητα.
Η αμερικανική στρατηγική φαίνεται να υπολογίζει ότι μικρές μονάδες ειδικών επιχειρήσεων μπορούν να αντιμετωπίσουν την απειλή, χωρίς να αποστέλλεται μεγάλη χερσαία δύναμη τύπου Fallujah, όπως ξεκαθαρίζουν πηγές των ΗΠΑ.
Τεράστιος κίνδυνος
Αυτό που προκύπτει από τα δεδομένα είναι ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επενδύουν σε υπερβολική στρατιωτική ανάμειξη, με στόχο τον πλήρη έλεγχο του Ιράν, αδιαφορώντας για την κλιμάκωση και τις συνέπειες για την περιφερειακή σταθερότητα.
Η ιδέα αποστολής ειδικών δυνάμεων σε μια χώρα που δεν έχει απειλήσει άμεσα τις ΗΠΑ υποδηλώνει μια γεωπολιτική αλαζονεία και στρατιωτική επιθετικότητα, η οποία κινδυνεύει να μετατρέψει τη Μέση Ανατολή σε ένα συνεχές πεδίο πολεμικών συγκρούσεων.
Η εμμονή της αμερικανικής διοίκησης να «κρατά ανοιχτές όλες τις επιλογές» δεν αποτελεί εγγύηση ασφάλειας, αλλά μάλλον προκαλεί ανασφάλεια και κλιμακώνει τη σύγκρουση. Η πιθανή εμπλοκή χερσαίων δυνάμεων στο Ιράν για την κατάληψη πυρηνικού υλικού ή στρατηγικών περιοχών όπως το νησί Kharg υπογραμμίζει τη στρατηγική προσέγγιση των ΗΠΑ που βασίζεται στην προληπτική χρήση στρατιωτικής ισχύος, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψη τις διεθνείς συνέπειες ή τη νομιμότητα της επέμβασης.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ φαίνεται να προχωρούν σε ένα σχέδιο που συνδυάζει στρατιωτική βία, πολιτική πίεση και γεωστρατηγική κυριαρχία στο Ιράν.
Η εμπλοκή ειδικών δυνάμεων για την κατάληψη ή τον έλεγχο του ουρανίου, σε συνδυασμό με στόχους όπως το Kharg , δείχνει ότι η αμερικανική στρατηγική βασίζεται στην παράκαμψη των διεθνών κανόνων, στην επιβολή στρατιωτικής κυριαρχίας και στην προληπτική καταστολή κάθε πιθανής ισχυρής αντίστασης.
Αν δεν αναλυθεί και δεν αμφισβητηθεί η στρατηγική αυτή από τη διεθνή κοινότητα, η Μέση Ανατολή κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα πεδίο συνεχούς πολεμικής επέμβασης, με την αμερικανική επιρροή να λειτουργεί ως μηχανισμός κλιμάκωσης αντί για ειρήνη.
Η κατάσταση απαιτεί διεθνή παρακολούθηση, διπλωματική πίεση και σαφή καταδίκη της επικίνδυνης στρατηγικής που εφαρμόζεται με όρους πολεμικής ανάμειξης και ελάχιστου σεβασμού στις κυριαρχίες των κρατών.
www.bankingnews.gr
Το νησί, που οι Αμερικανοί χαρακτηρίζουν «κορώνα του Ιράν», φιλοξενεί ένα τερματικό σταθμό που επεξεργάζεται περίπου το 90% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, καθιστώντας το στρατηγικά κρίσιμο για την οικονομία της χώρας.
Μετά από πρόσφατους βομβαρδισμούς των ΗΠΑ στο νησί, οι οποίοι όμως απέφυγαν να καταστρέψουν τις εγκαταστάσεις πετρελαίου, αρκετοί υποστηρικτές σκληρής γραμμής κατά του Ιράν προέτρεψαν τον Αμερικανό πρόεδρο Donald Trump να ολοκληρώσει την αποστολή.
Ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Lindsey Graham κάλεσε τον Trump να καταλάβει το νησί, ισχυριζόμενος ότι «αυτός ο πόλεμος θα τελειώσει», ενώ ο βουλευτής Pete Sessions από το Τέξας εκτίμησε ότι το ειδικό σώμα πεζοναυτών (MEU) που κατευθύνεται ήδη προς την περιοχή θα μπορούσε να αναλάβει την επιχείρηση.
Η ιστορική σημασία του Kharg και η σχέση με Trump
Το Kharg δεν είναι άγνωστο στους στρατηγικούς σχεδιαστές του Πενταγώνου.
Κατά τη διάρκεια της κρίσης των ομήρων του 1979, ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ Jimmy Carter είχε εξετάσει το ενδεχόμενο βομβαρδισμού ή κατάληψης του νησιού, αλλά εγκατέλειψε την ιδέα.
Ακόμη πιο εκπληκτικά, το 1988, ο ίδιος ο Donald Trump είχε προτείνει την κατάληψη του Kharg κατά τη διάρκεια περιοδείας του για το βιβλίο του Art of the Deal.
Σήμερα, το νησί επανέρχεται στα πρωτοσέλιδα χάρη στον Michael Rubin, επιστήμονα του American Enterprise Institute και πρώην αξιωματούχο της Συμμαχικής Προσωρινής Αρχής στο Ιράκ, ο οποίος χαρακτηρίζει την κατάληψη «απαραίτητη» και έχει προωθήσει το σχέδιο στους Λευκό Οίκο.
Το στρατιωτικό σενάριο
Εάν εφαρμοστούν βασικές στρατιωτικές αρχές στην πρόταση Rubin, οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να καταλάβουν το νησί μέσω αερομεταφερόμενης εισβολής, ή ακόμη και μέσω αμφίβιας προσβολής.
Με το πετρέλαιο του Ιράν «όμηρο» και τον στρατό αδύναμο να πληρώσει μισθούς, το σκεπτικό είναι ότι η Τεχεράνη θα αναγκαστεί σε διαπραγματεύσεις.
Το Kharg εμφανίζεται ως ένα άκρως επικοινωνιακό σχέδιο για τον Trump: η κατάληψη φυσικών πόρων και η στρατιωτική επίδειξη συνδυάζουν το στυλ του προέδρου για εντυπωσιακά στρατιωτικά γεγονότα και άμεση πολιτική επικοινωνία.
Ωστόσο, όπως επισημαίνουν αναλυτές, αυτό το σενάριο δεν θα λειτουργήσει.
Οι στρατηγικές παγίδες
Σε στρατηγικό επίπεδο, η προσπάθεια να «μπλοκαριστούν οι πωλήσεις πετρελαίου» είναι αδύναμη πίεση, δεδομένων των πολλαπλών επιθέσεων και δολοφονιών κορυφαίων Ιρανών πολιτικών και στρατιωτικών αξιωματούχων από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.
Οι ηγέτες του Ιράν γνωρίζουν ότι η καταστροφή της υποδομής ήταν πιθανή ακόμη και χωρίς κατάληψη, γεγονός που μειώνει τη διαπραγματευτική αξία της επιχείρησης.
Η ιδέα ότι η περικοπή μισθών στρατιωτών θα εξαναγκάσει σε παραίτηση είναι επίσης φανταστική.
Οι στρατιώτες που βλέπουν τις οικογένειές τους να πλήττονται δεν θα εγκαταλείψουν τα καθήκοντά τους λόγω οικονομικών προβλημάτων.
Παράλληλα, η κινεζική κυβέρνηση, ενδιαφερόμενη για την πρόσβαση σε φθηνό πετρέλαιο, πιθανότατα θα συνεχίσει να προμηθεύει την Τεχεράνη με κρίσιμα εξαρτήματα.
Το Kharg έχει πέντε μίλια μήκος (8 χιλιόμετρα) και 15 από την ακτή του Ιράν ενώ απέχει 500 από τα Στενά του Hormuz.
Μια αμφίβια επίθεση απαιτεί να ξεπεραστεί ένα επικίνδυνο στενό, όπου οι Ιρανοί μπορούν να ναρκοθετήσουν τη θάλασσα, να χρησιμοποιήσουν πυραύλους, UAV και θαλάσσια drones, καθώς και πυροβολικό εναντίον κάθε εισβολής.
Οι επιλογές εισβολής περιλαμβάνουν:
• Αμφίβια προσβολή: υψηλός κίνδυνος από πυραύλους και ναρκοθετημένες θάλασσες.
• Εισβολή με ελικόπτερα: drones, πύραυλοι και πυροβολικό καθιστούν την προσγείωση επικίνδυνη.
• Αερομεταφερόμενη εισβολή: οι αλεξιπτωτιστές διασκορπίζονται για να αποφευχθεί μαζική απώλεια, αλλά η απόκλιση μπορεί να οδηγήσει σε πνιγμούς και απώλειες.
Ακόμη και εάν οι αμερικανικές δυνάμεις καταλάβουν το νησί και τα πετρελαϊκά τερματικά, θα εγκλωβιστούν σε μια ζώνη-θανάτου πέντε μιλίων, παρόμοια με τις σκηνές των Black Hawk Down και Dunkirk.
Οι Ιρανοί ηγέτες μάχονται για την επιβίωση του Ισλαμικού Κράτους, όχι για την προστασία των εγκαταστάσεων πετρελαίου, και ενδεχομένως θα αφήσουν τα στρατεύματα να προσγειωθούν για να παγιδεύσουν τις δυνάμεις των ΗΠΑ.
Κίνδυνος κλιμάκωσης
Οποιαδήποτε προσπάθεια κατάληψης του Kharg μπορεί να οδηγήσει σε αυτοτροφοδοτούμενη επέκταση της αποστολής: επιπλέον δυνάμεις χρειάζονται για διάσωση, προστασία, ανεφοδιασμό και εκδίκηση, φέρνοντας τις αμερικανικές δυνάμεις πιο κοντά στην Τεχεράνη.
Η πιθανότητα καταστροφικής εισβολής των ΗΠΑ στο Ιράν δεν είναι πλέον αδιανόητη.
Η κυβέρνηση Trump φαίνεται έτοιμη να ζητήσει επιπλέον κονδύλια από το Κογκρέσο, τα οποία ενδέχεται να εξοπλίσουν τον πόλεμο για χρόνια, παρόλο που το σχέδιο παραμένει επικίνδυνα ασαφές και η πιθανότητα μεγάλων απωλειών στρατιωτών υψηλή.
Το Kharg είναι ένας ακραία επικίνδυνος στρατηγικός στόχος, όπου η φαντασίωση για εύκολη νίκη συγκρούεται με την πραγματικότητα της τακτικής και στρατηγικής.
Ο κίνδυνος εγκλωβισμού δυνάμεων, υψηλών απωλειών και κλιμάκωσης σε ευρύτερο πόλεμο με το Ιράν καθιστά κάθε σκέψη κατάληψης μια πραγματική καταστροφή.
Το Κογκρέσο και οι πολίτες θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την επιλογή τους με βάση τις συνέπειες: θα συνεχιστεί η προσπάθεια για αλλαγή καθεστώτος στην Τεχεράνη με κάθε κόστος, ή θα σταματήσει μια σπειροειδής, επικίνδυνη επέμβαση που μπορεί να εξελιχθεί σε νέο Ιράκ;
Παραλογισμός στον Λευκό Οίκο με το ουράνιο του Ιράν
Εξάλλου οι πληροφορίες που βλέπουν το φως της δημοσιότητας τις τελευταίες ημέρες αναδεικνύουν ένα εξαιρετικά επικίνδυνο σχέδιο των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, το οποίο προβλέπει την πιθανή αποστολή ειδικών δυνάμεων στο Ιράν με σκοπό την κατάληψη ή τον έλεγχο του αποθέματος υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου της χώρας.
Σύμφωνα με τέσσερις ανώνυμες πηγές που γνωρίζουν τις συζητήσεις, το σχέδιο αυτό θεωρείται κρίσιμο για την επίτευξη ενός από τους βασικούς στόχους του πολέμου που έχει ξεκινήσει η κυβέρνηση Trump: την πρόληψη της απόκτησης πυρηνικού όπλου από το Ιράν.
Το ιρανικό καθεστώς διαθέτει περίπου 450 κιλά ουρανίου εμπλουτισμένου στο 60%, το οποίο μπορεί να μετατραπεί σε όπλο πυρηνικής ισχύος μέσα σε λίγες εβδομάδες σύμφωνα με το Axios.
Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε καθυστέρηση ή αποτυχία στον έλεγχο του υλικού θα μπορούσε να καταστήσει αδύνατη την αποτροπή της πυρηνικής προοπτικής του Ιράν.
Οι στρατηγικές προκλήσεις της επέμβασης
Μια τέτοια επιχείρηση απαιτεί την παρουσία αμερικανικών ή ισραηλινών ειδικών δυνάμεων σε ιρανικό έδαφος, σε βαθιά υπόγεια και υπερ-φρούρια εγκαταστάσεις, ενώ η χώρα βρίσκεται σε εμπόλεμη κατάσταση.
Δεν είναι σαφές αν η αποστολή θα είναι αποκλειστικά αμερικανική, ισραηλινή ή κοινή.
Παράλληλα, η εκτέλεση της θα λάβει χώρα μόνο όταν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ κρίνουν ότι οι ιρανικές ένοπλες δυνάμεις δεν μπορούν πλέον να απειλήσουν σοβαρά τα εμπλεκόμενα στρατεύματα.
Σε ενημέρωση του Κογκρέσου, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Marco Rubio απέφυγε να δώσει σαφείς απαντήσεις για το ποιος θα αναλάβει τη δράση: «Κόσμος πρέπει να πάει και να το πάρει», είπε, χωρίς να διευκρινίσει ποιος.
Ωστόσο, Ισραηλινός αξιωματούχος ανέφερε πως ο Trump και η ομάδα του εξετάζουν σοβαρά την πιθανότητα αποστολής μονάδων ειδικών επιχειρήσεων για συγκεκριμένες αποστολές.
Μία αμερικανική πηγή αποκάλυψε ότι υπάρχουν δύο επιλογές: απομάκρυνση του ουρανίου από το Ιράν ή αραίωσή του επιτόπου μέσω ειδικών επιστημόνων, πιθανώς με συμμετοχή της IAEA.
Το πρόβλημα, όπως επισημαίνουν οι ίδιες πηγές, είναι καθαρά επιχειρησιακό: «Το πρώτο ερώτημα είναι, πού βρίσκεται;
Το δεύτερο, πώς θα φτάσουμε εκεί και πώς θα αποκτήσουμε φυσικό έλεγχο;»
Η απόφαση για μεταφορά του ουρανίου θα εναπόκειται στον πρόεδρο και σε κορυφαίους αξιωματούχους του υπουργείου Άμυνας και της CIA, δείχνοντας τη βαθιά στρατιωτικο-επιχειρησιακή εμπλοκή της αμερικανικής διοίκησης.
Η επικίνδυνη αμερικανική ρητορική
Ο ίδιος ο Trump σε δηλώσεις του ανέφερε ότι η παρουσία χερσαίων δυνάμεων είναι πιθανή, «αλλά μόνο για πολύ καλό λόγο».
Συγκεκριμένα, για την πιθανή κατάληψη πυρηνικού υλικού είπε: «Μπορεί να το κάνουμε αργότερα».
Η εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου, Karoline Leavitt, τόνισε ότι ο Trump «έξυπνα διατηρεί όλες τις επιλογές ανοιχτές».
Παράλληλα, πέραν του ουρανίου, υπήρξαν συζητήσεις για κατάληψη του νησιού Kharg, ενός στρατηγικού τερματικού σταθμού υπεύθυνου για περίπου 90% των εξαγωγών πετρελαίου του Ιράν, γεγονός που υπογραμμίζει την εκτεταμένη στρατηγική ατζέντα των ΗΠΑ.
Οι επιπτώσεις των αμερικανικών και ισραηλινών επιθέσεων
Οι αμερικανο-ισραηλινές επιθέσεις στις ιρανικές πυρηνικές εγκαταστάσεις τον Ιούνιο κατέστρεψαν τις περισσότερους φυγοκεντρητές και θωράκισαν τις εισόδους, εμποδίζοντας την πρόσβαση στο απόθεμα ουρανίου.
Σύμφωνα με αξιωματούχους των ΗΠΑ και του Ισραήλ:
• Το μεγαλύτερο μέρος του αποθέματος παραμένει στα υπόγεια του Isfahan, ενώ το υπόλοιπο κατανεμημένο μεταξύ Fordow και Natanz.
• Οι πρώτες ημέρες του πολέμου περιλάμβαναν πλήγματα που φαινομενικά στόχευαν στο να σφραγιστούν οι είσοδοι των εγκαταστάσεων, πιθανότατα για να αποτρέψουν μεταφορά υλικού.
Το ουράνιο 60% σε ποσότητα 450 κιλών μπορεί να φτάσει σε βαθμό όπλου μέσα σε εβδομάδες, αρκετό για 11 πυρηνικές βόμβες αν φτάσει στο 90% καθαρότητα.
Η αμερικανική στρατηγική φαίνεται να υπολογίζει ότι μικρές μονάδες ειδικών επιχειρήσεων μπορούν να αντιμετωπίσουν την απειλή, χωρίς να αποστέλλεται μεγάλη χερσαία δύναμη τύπου Fallujah, όπως ξεκαθαρίζουν πηγές των ΗΠΑ.
Τεράστιος κίνδυνος
Αυτό που προκύπτει από τα δεδομένα είναι ότι οι ΗΠΑ και το Ισραήλ επενδύουν σε υπερβολική στρατιωτική ανάμειξη, με στόχο τον πλήρη έλεγχο του Ιράν, αδιαφορώντας για την κλιμάκωση και τις συνέπειες για την περιφερειακή σταθερότητα.
Η ιδέα αποστολής ειδικών δυνάμεων σε μια χώρα που δεν έχει απειλήσει άμεσα τις ΗΠΑ υποδηλώνει μια γεωπολιτική αλαζονεία και στρατιωτική επιθετικότητα, η οποία κινδυνεύει να μετατρέψει τη Μέση Ανατολή σε ένα συνεχές πεδίο πολεμικών συγκρούσεων.
Η εμμονή της αμερικανικής διοίκησης να «κρατά ανοιχτές όλες τις επιλογές» δεν αποτελεί εγγύηση ασφάλειας, αλλά μάλλον προκαλεί ανασφάλεια και κλιμακώνει τη σύγκρουση. Η πιθανή εμπλοκή χερσαίων δυνάμεων στο Ιράν για την κατάληψη πυρηνικού υλικού ή στρατηγικών περιοχών όπως το νησί Kharg υπογραμμίζει τη στρατηγική προσέγγιση των ΗΠΑ που βασίζεται στην προληπτική χρήση στρατιωτικής ισχύος, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψη τις διεθνείς συνέπειες ή τη νομιμότητα της επέμβασης.
Οι ΗΠΑ και το Ισραήλ φαίνεται να προχωρούν σε ένα σχέδιο που συνδυάζει στρατιωτική βία, πολιτική πίεση και γεωστρατηγική κυριαρχία στο Ιράν.
Η εμπλοκή ειδικών δυνάμεων για την κατάληψη ή τον έλεγχο του ουρανίου, σε συνδυασμό με στόχους όπως το Kharg , δείχνει ότι η αμερικανική στρατηγική βασίζεται στην παράκαμψη των διεθνών κανόνων, στην επιβολή στρατιωτικής κυριαρχίας και στην προληπτική καταστολή κάθε πιθανής ισχυρής αντίστασης.
Αν δεν αναλυθεί και δεν αμφισβητηθεί η στρατηγική αυτή από τη διεθνή κοινότητα, η Μέση Ανατολή κινδυνεύει να μετατραπεί σε ένα πεδίο συνεχούς πολεμικής επέμβασης, με την αμερικανική επιρροή να λειτουργεί ως μηχανισμός κλιμάκωσης αντί για ειρήνη.
Η κατάσταση απαιτεί διεθνή παρακολούθηση, διπλωματική πίεση και σαφή καταδίκη της επικίνδυνης στρατηγικής που εφαρμόζεται με όρους πολεμικής ανάμειξης και ελάχιστου σεβασμού στις κυριαρχίες των κρατών.
www.bankingnews.gr
Σχόλια αναγνωστών